Leuk voor tussendoor

Soms, heel soms.....deze momenten zijn zeldzaam wanneer je eenmaal kinderen hebt.....maar soms.... heb je wat tijd over. Gewoon een half uurtje, of een uurtje waarop je lekker iets voor jezelf kunt doen. Een momentje waarin je ervoor kunt kiezen om lekker met een boek op de bank te gaan zitten, om even met de voetjes omhoog te gaan, om even helemaal niets te doen.

Ik kan dat dus niet he, niets doen.

En dus komt er op zo'n moment, wanneer ik mij net op de bank heb geinstalleerd, met dat goede boek, de grote mok heerlijk geurende thee, klaar om even helemaal weg te dromen, altijd een kriebel naar boven drijven. Hij begint in mijn buik en kruipt door mijn hele lichaam. Net zo lang totdat ik echt niet meer stil kan zitten en gewoon achter mijn naaimachine moet kruipen.

Tijdens een van deze momenten kwam ik op het idee om te gaan zeefdrukken. Maar helaas, mijn speciaal achterover gedrukte kopieerpapierwikkel bleek de enige in zijn soort te zijn die niet aan een stof blijft plakken wanneer je hem er bovenop strijkt. Mijn zeefdrukpoging strandde dus al vrij snel.

Gelukkig had ik wel enkele kwasten in huis en dus werden de shirts alsnog versierd. Voor Oudste Zoon werd er een helikopter op het shirt geschilderd en voor Jongste Zoon kwam er een alien op het shirt gevlogen.

Ziehier: het resultaat!

de helikopter is tijdelijk gevlogen....

Geduld is een schone zaak....

De afgelopen weken heb ik niet stilgezeten en zijn er aardig wat freubeltjes gefabriceerd. Maarrrr...... dit zijn allemaal cadeautjes en dus verrassingen voor anderen, dus kan ik ze nog even niet hier op de site showen. Want tsja....dan zou de verrassing er al snel vanaf zijn he?! Maar er is goed nieuws, want new babies are on the way dus ook deze freubeltjes kunnen (hopelijk) zeer snel ook aan het grote publiek worden vertoond.

Helaas hebben in Huize ItsieBitsie de bacillen flink toegeslagen en staat de naaimachine dus alweer een hele week (!) onaangeraakt in een hoekje. Het arme ding krijgt al bijna last van ontwenningsverschijnselen. Gelukkig lijkt het sterke anti-bacteriele regime zijn vruchten af te werpen en dus staat er voor morgen een leuk bezoekje aan de stoffenmarkt op het programma en kan daarna de naaimachine weer onder het stof vandaan worden getoverd.

Op het programma staat o.a. een nieuwe en verbeterde Mei Tai, een schattig jurkje, een tissue-doosje-opberg-tasje en een carnavals-outfit.

Nog even geduld dus...maar dan wordt jullie wachten beloond!

Keukenprins(es)je

Oudste Zoon helpt mij graag wanneer ik in de keuken bezig ben. Vooral wanneer ik lekkere dingen, zoals cupcakes maak. Goh....

Hij gaat dan op een keukenkrukje staan en is dolgelukkig wanneer hij ook spulletjes mag pakken, aangeven of wanneer hij zelf de vormpjes voor de koekjes mag uitdrukken.

Maar wat is nu een kok zonder schort of sloof? En mijn eigen keukenprinsje in de dop verdient natuurlijk wel het allermooiste en allerbeste! Om een lang verhaal maar even kort te maken; de naaimachine (en dus ik ook) werd weer flink aan het werk gezet. Onder toeziend oog van Oudste Zoon werd het schortje in elkaar gedraaid. En een echte kok kan natuurlijk niet zonder een koksmuts en een pannenlap. Toen alles eenmaal af was, was Oudste Zoon helemaal in zijn nopjes. Zo blij zelfs, dat hij vond dat er voor Nichtje ook een schort gemaakt moest worden. Gelukkig heb ik inmiddels wel een redelijke stofvoorraad opgebouwd en dus vonden we ook nog wat leuke printjes voor Nichtje. En tadaaa.....het resultaat!


Schortje voor Nichtje

Schortje voor Oudste Zoon

Dicht bij mama en lekker warm

Wanneer ik kan, draag ik Jongste Zoon in mijn heerlijk zachte, geweven Girasol draagdoek, of in mijn zelfgemaakte Mei Tai.

Een aantal weken geleden sloeg de kou natuurlijk ongenadig toe en dus moest er iets worden bedacht om Jongste Zoon warm te houden wanneer hij werd gedragen. Nu zul je misschien denken: 'ja maar, dan trek je hem toch gewoon een warm fleecepakje ofzo aan?' Dat kan natuurlijk, maar Jongste Zoon heeft er een gewoonte van gemaakt om bij wandelingen die langer dan 10 minuten duren in slaap te vallen in de doek. Wanneer je dan ergens binnen komt en hij een fleecepakje aanheeft, kan hij niet rustig verder slapen, want een fleecepak is binnenshuis toch echt een tikkie te warm. En om dat ik het zo sneu vind om Jongste Zoon steeds wakker te maken wanneer we ergens binnen gaan (en gewoon heel erg kan genieten van zo'n klein, snurkend hoopje mens tegen mij aan te dragen) zocht ik dus een andere oplossing. Van een stuk overgebleven katoen, een stukje canvas en een stuk lekker warme fleece maakte ik een draagcover. Ideaal, want zo blijft Jongste Zoon (en ikzelf ook) toch lekker warm buiten en hoef ik hem niet steeds te storen in zijn slaap.

Van een ander stuk fleece en een heel oude fleece-jas heb ik vervolgens nog een draagjas gemaakt voor wanneer Jongste Zoon straks op de rug gedragen gaat worden. Dat ziet er ongeveer zo uit:

Roooooooooze

Een vriendinnetje van mij was zwanger, hoogzwanger zelfs toen ze mijn DIY luiertas spotte. Nou, zo eentje wilde ze ook wel hebben! Ik ben natuurlijk de belabberdste niet en heb haar dus direct aangeboden om er ook zo eentje voor haar te maken. Handig ook trouwens, want zo ik meteen een leuk kraamcadeautje voor als de kleine meid straks geboren zou worden.


De stofjes werden via internet uitgezocht en zodra deze binnen kwamen en ik de tijd had om achter mijn naaimachine te kruipen, werd de tas in elkaar gedraaid. Gaandeweg bedacht ik steeds meer leuke dingetjes die ik van de overgbeleven stof zou kunnen maken. Een luiertas kan natuurlijk niet zonder opbergzakje voor de extra set kleertjes, er werd een handig klein luier-en-billendoekjes-meeneem-zakje gemaakt, een bijpassend speenkoordje, een speen-knuffeldoekje en een labeldoekje. Een prima kraamcadeau leek mij zo.

Ook voor de grote broer in wording werd een cadeautje gemaakt, zodat hij ook wat om uit te pakken had. Het mannetje is gek op kleuren, dus fabriceerde ik een potlodentol.

Tot slot had het vriendinnetje mij een tijdje geleden al gevraagd om een paar van die handige spuugdoekjes voor haar te maken, dus werden er heerlijk zachte badstof en een paar meter vrolijk gekleurd biasband tevoorschijn getoverd. Even stikken en het kraamcadeau was af.

Vorige week is het vriendinnetje bevallen van een prachtige, kerngezonde dochter. En gisteravond mocht ik de nieuwe aanwinst komen bewonderen. Heerlijk hoor, dat kleine spul. En wat een friemelhandjes weer. Je zou toch bijna zelf weer willen..... Maar goed, ik ging op pad, met alle cadeautjes in vrolijke papiertjes gewikkeld. Ik vond het best een beetje spannend, want dit was toch wel de eerste keer dat ik echt iets voor iemand anders had gemaakt en tsja, dan kun je zelf wel tevreden zijn met het resultaat, maar wat vindt de ander er dan van? Het uitpakken was een groot papierfestijn en gelukkig viel alles in de smaak.

En dan kan ik nu eindelijk de foto's plaatsen, want ik wil mijn nieuwste creaties natuurlijk heel graag showen!

De rooooze tas

De bijpassende rooooze spulletjes

De blauwe potloodrol

De spuugdoekjes

En oh ja....van mijn roze-manie ben ik voorlopig wel weer even verlost hoor, ik zie nog steeds fuchsia-roze canvas-vlekken voor mijn ogen dansen.

Een jongenstas....nou ja, een beetje dan!

Oudste Zoon had mij zien werken aan een luiertas. Hij had de afgelopen dagen wat om mij heen staan drentelen, had wat oehh's en aaahhh's gekird bij het zien van de stofjes en bij het zien van de vorderingen. Groot was dan ook zijn verontwaardiging toen de door hem zo begeerde tas niet voor hem bleek te zijn en zonder pardon veilig voor vieze kinderhandjes werd opgeborgen. Meneer was op zijn zachtst gezegd niet content. Zijn eigen rugtasje werd hem aangeboden, maar dat was niet goed genoeg, mama's tas werd hem aangeboden, maar dat was ook niet naar meneers zin. Het MOEST en ZOU een tas worden die mama voor hem had gemaakt.

Goed, geen probleem, maar dat moet je wel even wachten schat. We zullen eerst wel eens samen stof uitzoeken. Mijn stoffenkastje ging open en dit bleek een waar walhalla te zijn voor Oudste Zoon. Alle stofjes moesten worden gekeurd en na wikken en wegen koos hij dan toch het stofje dat hem het meest begeerde. Dat het daarna alweer bedtijd was, viel niet in goede smaak en al huilend om 'mama tas maken' werd hij naar boven afgevoerd. Zonder de belofte dat ik een tas zou maken, wilde hij niet gaan slapen.

's Ochtends bij het ontwaken was het eerste wat ik door de babyfoon hoorde 'Mama tas maken' 'Jaahhhhh!'. Grappig altijd, hoe peuters juist datgene onthouden wat niet zo belangrijk is, terwijl belangrijke dingen soms 'opeens' zijn 'vergeten'. Maar goed, ik kwam er dus niet onderuit en dus heb ik hem beloofd dat ik na mijn werk direct een tas voor hem zou maken. Zo gezegd, zo gedaan en toen Oudste Zoon door Man werd opgehaald op het kinderdagverblijf, legde ik de laatste hand aan zijn tas.

De tas werd met groots enthousiasme in ontvangst genomen. Er werd even mee geshowd, er werd wat duplo in gedaan, er werd mee op de bank gesprongen en toen werd de tas weggelegd. Om de rest van de dag niet eens meer aangekeken te worden. En de volgende dag ook niet. Arme, arme, arme jongenstas.......

Labeltje hier, labeltje daar...

Waar Oudste Zoon het veel te dure labeldoekje wat hij van zijn oom en tante had gekregen al 2 jaar links laat liggen, is Jongste Zoon helemaal wild van labeldoekjes. Hij sabbelt en knaagt er lustig op los. Maar ja, zo'n doekje moet natuurlijk ook wel eens in de was en dan heb je een paar uur geen doekje (ok, eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat in dit huishouden kunnen die paar uurtjes ook nog wel eens een paar dagen worden) In de ogen van een baby van pak hem beet 8 maanden is dit natuurlijk onbegrijpelijk. En dus was het Hoog Tijd om een reserve labeldoekje in elkaar te freubelen.

Ik ging op zoek naar labeltjes, een zacht stofje voor de achterkant en leuke printjes voor de voorkant. Het leek me wel leuk om er een beetje een stoere print aan te geven, want dat is weer eens wat anders dan het eeuwig zoete printje waar je als kersverse ouders mee dood wordt gegooid. Voor het eerste labeldoekje heb ik dus gekozen voor een krantenprint voor de voorkant van het doekje en voor een stoere zwarte fleece voor de achterkant van het doekje.

Ik had al snel de smaak te pakken en freubelde nog wat labeldoekjes in elkaar. Ditmaal wel met veel roze en schattige prints, want in mijn omgeving worden toch echt voornamelijk meisjes geboren. En die mama's houden van roze en schattig. Geen probleem natuurlijk!

Tot slot leek het mij nog wel eens leuk om wat stofjes te combineren. Ik vond tussen mijn stofjes nog een leuk boerentafereeltje, een rood stofje met witte stippen en een rood-wit-blauw geruit stofje met hartjes. Dat moest gewoon wel een leuke combi worden! Voor de achterkant vond ik nog wat knuffelzachte witte fleece, ik grabbelde naar wat rood-wit-blauwe labeltjes en dit alles resulteerde in het 'Hollandsglorie-labeldoekje'.

En mocht er nog iemand een leuk labeldoekje willen.....ik heb nog heel veel leuke labeltjes en stofjes liggen, dus 'U roept, wij draaien'. Of eigenlijk 'u roept, wij naaien'.

Enkele DIY projectjes

Mijn allereerste DIY projectje; de spuugdoekjes.

Een speendoekje

De voetenzak:

De Mei Tai

De Mei Tai aan het werk

De luiertas

Onderaan beginnen...

Wanneer je een tijdje thuis zit en je kunt niet zo veel, kan het zijn dat de verveling een beetje begint toe te slaan. Niks aan natuurlijk, dus ga je dan op zoek naar dingen die je wel kunt, om zo het overschot aan tijd dat je hebt op te vullen met leuke en interessante dingen.

Mijn eigen zoektocht voerde mij voornamelijk over het Internet en een heleboel daarbij behorende fora. Ik keek eens hier, snuffelde eens daar en bleef uiteindelijk op een paar fora hangen. Op een van deze fora maakten de forummers veel dingen zelf. Dat kan varieren van wasmiddel en luiers, tot hippe ergonomische babydragers.

Ik heb toen mijn moeder eens lief aangekeken of ik haar naaimachine mocht lenen en tot mijn grote vreugde was dat geen enkel probleem. En zo geschiedde.

Mijn eerste projectje bestond uit enkele heel simpele spuugdoekjes, naar een model dat ik ooit ergens in een winkel had gezien, maar veel te duur vond. Ik ging aan de slag en wat bleek; ik kon zelf ook zulke leuke spuugdoekjes maken! En dus maakte ik er nog een paar meer voor mijzelf, gaf er eens een paar weg als kraamcadeautje en inmiddels heb ik zelf een aantal heuse 'bestellingen' mogen ontvangen.

Ik had de smaak te pakken en begon aan mijn tweede projectje; een voetenzak voor in de maxi cosi van mijn jongste zoontje. Een rechttoe-rechtaan-model, maar hier is al menig enthousiaste reactie op gekomen.

Tijd voor een wat 'zwaarder' project. Een Mei Tai (ergonomische babydrager). Dit was al een wat omvangrijker project, waarvoor ik ook echt even moest gaan zitten om goed te bestuderen hoe zo'n patroon nou eigenlijk in elkaar zit. Maar ook dit project lukte.

Een vierde project was een luiertas, geinspireerd op de zogenaamde 'Onbag'. Aan de hand van enkel een paar foto's en na wat bloed, zweet en tranen kwam ook dit project weer tot een zeer bevredigend resultaat. De tas wordt veel gebruikt, als luier-/draagdoektas, maar ook als boekentas en gewoon als tas waar heel erg veel troep in meegesleept kan worden.

Tussendoor maak ik eens een labeldoekje hier, een speenkoordje of speendoekje daar en in mijn hoofd zweven allerlei leuke ideeen als accessoires voor de luiertas en  als verbetering van de Mei Tai.

Natuurlijk vind ik het erg leuk om een beetje te showen met mijn DIY spulletjes, dus heb ik besloten deze blog op te richten om zo een plekje te hebben om mijn mooie (vind ik dan he?!) DIY spulletjes op te tonen.

Kerst-cupcakes

Kerstmis.

Een tijd van samenzijn met familie en dierbaren, gezelligheid en lekker eten. Een uitstekende gelegenheid dus om cupcakes te maken. Dit keer koos ik voor een iets simpeler aanpak. De cupcakes bakte ik natuurlijk zelf (veel lekkerder dan kant- en klaar beslag of nog erger, de kant- en klare cupcakes). Ook de marsepein rolde ik wel zelf, maar de verdere decoratie bestond uit suikerfiguurtjes (niet zelfgemaakt dus) en uit hulstblaadjes uit zo'n leuk decoratiedoosje.

De cupcakes smaakten er niet minder om. En ziehier het resultaat:

Zeg nou zelf; best kerstig toch?!

Sinterklaas krijgt ook cupcakes

De Goede Sint was weer in het land en zoals elk jaar werd dit binnen de familie gevierd met een avondje vol satirische gedichten, de bijbehorende presentjes. Binnen onze familie van notoire zoetekauwen kon het nodige suikergoed en marsepein natuurlijk niet ontbreken. Speciaal voor deze gelegenheid had ik heerlijke Sint- en piet seculaascupcakes gemaakt. Met dank aan de Sinten en Pieten, gemaakt van vrolijke kleurtjes biologische marsepein, werd het een 5-december tefereeltje. En of de cupcakes ook zo lekker waren als ze er uit zagen?! Om op te vreten!

Cupcakes en koekiemonsters

Cupcakes; je hebt ze in verschillende maten en smaken, met marsepein, glazuur of creme top, met spikkels, glitters, bloemen, letters, cijfers. Noem maar op, je kunt het zo gek niet bedenken!

Voor de verjaardag van Oudste Zoon besloot ik dat ik geen standaard verjaardagstaart wilde kopen, maar een leuke schaal met cupcakes. Op die manier kon ik zorgen dat de kinderen wat minder suiker binnen kregen, terwijl de cupcakes toch een zeer feestelijk geheel vormden. Voor de versiering gebruikte ik o.a. biologische marsepein. Ziehier het resultaat:

Ook voor het kinderdagverblijf moest er natuurlijk een traktatie komen en daarvoor heb ik koekiemonsters gemaakt, die een stuk ontbijtkoek in hun mond hebben. Het idee kwam van een vriendin, die het op haar beurt weer van een website had nagemaakt. Een groot succes en wederom toch echt gezonder dan de gemiddelde snoep-traktatie die ik weleens in de bakjes van de kinderen terugvind.