Draagdoek lenen

Baby’s en peuters vinden het heerlijk om gedragen te worden. En het is ook nog eens heel erg goed voor ze. Bovendien biedt dragen veel voordelen voor jou en je kindje.

Enkele voordelen op een rijtje:

…geen weg is onbegaanbaar, geen bus te vol, geen trap te hoog
…dragen vergroot je bewegingsvrijheid; je hebt je baby dicht bij je, maar hebt toch je handen vrij
…dragen versterkt de band tussen ouders en kind en schenkt geborgenheid
…dragen ontlast je rug en je bekken doordat je wanneer je goed draagt een betere houding hebt
…dragen bevordert de ontwikkeling van het evenwichtscentrum
…dragen in de juiste ‘kikkerhouding’ bevordert de rijping van de heupjes
…dragen is in de meeste gevallen ook zeer geschikt voor prematuur geboren kindjes en kindjes met aandoeningen zoals bijvoorbeeld het syndroom van Down

Tegenwoordig zijn er heel veel draagdoeken en draagzakken te verkrijgen. En juist die enorme keuzemogelijkheid maakt het soms lastig om te kiezen welke drager voor jou en je kindje het meest geschikt is. Omdat je natuurlijk wel een goede keuze wilt maken, is het prettig als je een draagdoek of draagzak voor een korte periode kunt lenen om deze uit te proberen. En dat kan vanaf nu snel en eenvoudig bij Draagdoek Lenen
Zij hebben sinds kort een uitleensysteem waar je babydragers kunt lenen waarmee je ergonomisch, comfortabel en veilig je kindje kan dragen.  Enkele dragers die je op dit moment kunt lenen zijn: geweven draagdoeken, rekbare draagdoeken, Bondolino, Marsupi, Manduca, Rose and Rebellion, Hop-Tye, Mei Tai en ERGObaby. Daarnaast kun je bij Draagdoek Lenen terecht voor deskundig advies, een draagconsult of een workshop (omgeving Breda) van hun ervaren draagconsulente. Klik hiervoor even door naar Care and Carry

Shantala Babymassage Breda

Sinds kort ben ik ook gestart met het geven van workshops babymassage in groepsverband en individuele workshops babymassage in Breda en omstreken. Mijn opleiding hiervoor heb ik gevolgd bij de Massage Academie. Voor meer informatie kun je een kijkje nemen op de website van Care and Carry

In januari 2012 start er weer een nieuwe cursus babymassage in Breda. Deze zal gaan plaatsvinden op zaterdag ochtend! Aanmelden kan via careandcarry@hotmail.com.

Zwangerschapsmassage Breda

De laatste tijd heb ik niet stilgezeten. Ik ben begonnen met mijn opleiding verloskunde. Die erg interessant is, maar ook heel veel tijd van mij vraagt.

In juli heb ik ook de opleiding zwangerschapsmassage gevolgd. Ik heb een geweldige, speciale zwangerschapsmassagetafel aangeschaft, waarop een zwangere vrouw ook heerlijk comfortabel op haar buik kan liggen als zij dat wil. Voor een zwangerschapsmassage kom ik aan huis, zodat je heerlijk in je eigen omgeving kunt nagenieten van de massage (en dus niet meer door de kou naar huis hoeft). Kijk voor meer informatie eens op Care and Carry

Een zwangerschapsmassage kan worden uitgevoerd vanaf 14 weken zwangerschap. Er zijn verschillende massagehoudingen mogelijk:
- zittend aan een tafel
- liggend op je zij op een massagetafel, waarbij je lichaam daar waar nodig extra wordt  ondersteund door kussens
- liggend op je buik op onze speciale zwangerschapsmassagetafel. Hierin zitten speciale uitsparingen voor je buik en borsten. Je buik wordt hierbij ondersteund door een speciale sling. Veel zwangere vrouwen vinden het heerlijk om weer even op hun buik te kunnen liggen!

Voor meer informatie: kijk op de site van Care and Carry. Ik bied zwangerschapsmassage aan in de (wijde) omgeving van Breda.

Gesmolten wasco (traktatie)

Zonder hier meteen weer een 'oh-mijn-god-waar-blijft-de-tijd' bericht van te maken, moet ik het toch even kwijt ;-) Morgen wordt mijn peuter alweer 3 jaar! Ik herinner me nog zo goed dat hij net geboren was, hoe klein hij was, hoe..... Oh nee he, wacht, dat zou ik niet doen ;-)

Morgen wordt mijn peuter dus 3 jaar. Naar oud hollands gebruik is het dus tijd voor een traktatie. Dit jaar wist ik al heel snel wat het zou moeten worden. Via een forum waar ik meeschrijf kwam ik op de gedachte om wasco te smelten. Je weet wel, waskrijt, vetkrijt, wasco. Daar had ik ook nog wel genoeg van liggen, dus dat maakte het extra makkelijk!

Benodigdheden:
- 1 (siliconen) vorm voor bijvoorbeeld kleine cupcakes, of ijsblokjes
- wasco. Ongeveer 3 a 4 krijtjes per traktatie (ik gebruikte zo'n doosje van de Hema)
- doorzichtige folie
- sierlint
- een voorverwarmde oven (+/- 100gr Celcius)

Ok, daar gaan we. Eerst pluk je de papiertjes van de wasco af. dan breek je alle wasco-krijtjes in stukken. Die stukjes verdeel je over de siliconen bak-/ijsklontjesvorm. Bedenk wat je wil; wil je een veelkleurig eindresultaat, gebruik dan alle kleurtjes door elkaar. Of je gaat voor effen vormpjes, dan gebruik je steeds maar 1 kleur per eenheid. Ik koos voor de veelkleurige versie.

Zorg dat je de bodem van een figuurtje steeds goed bedekt, zodat de kleuren niet echt door elkaar gaan lopen en er geen gaten in het eindresultaat zitten.
Vervolgens zet je het geheel in de oven. Laat het ongeveer 10 minuten op 100gr Celcius warm worden. Houd de wasco goed in de gaten. Op een gegeven moment begint het te glanzen, waarna het langzaam gaat inzakken. Op dat punt haal je de wasco voorzichtig uit de oven en laat het buiten de oven helemaal afkoelen. Let op: haal je de wasco te laat uit de oven, dan verdwijnen de kleuren!

Wanneer de wasco helemaal is afgekoeld, kun je de vormpjes eenvoudig uitdrukken. Je wasco ziet er dan (ongeveer) zo uit:

Hierna kun je er mee doen wat je wil. Ik koos er voor om de vormpjes in doorzichtig folie in te pakken.

Margreet Bruins, een vriendin van mij die goed is met programma's als photoshop, maakte voor mij een kleurplaat met het gezicht van Oudste Zoon er in geplakt. Dat geeft echt een heel grappig resultaat!

Ik rolde de tekening op, bevestigde deze met een sierlintje aan de gesmolten wasco et voila, het resultaat!

Retro memory

Op de blog van Sew much Ado kwam ik een ontzettend leuk vilten memory spel tegen. En tsja...als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb, dan moet daar ook iets mee gedaan worden. Gelukkig had ik nog heel wat restjes vilt over van de tafeltent en dus kon ik al snel aan de slag. Met dank aan het bijgeleverde template voor de cijfers was dit project appeltje-eitje.

Ik noem het 'retromemory' omdat het mij direct deed denken aan wijd uitlopende pijpen, hippies en retro-behangetjes. Heerlijk! Nou ja, goed, uhm...een hartstikke leuk memo-spel dus, waarmee je uren speelplezier kunt hebben, waarmee je kinderen de kleuren, de getallen, enkele vormen en zelfs de letters (bijvoorbeeld die van hun naam) kunnen leren. Voordeel is dat het retromemory niet zo makkelijk wordt opgegeten of kapotgescheurd ;-)

Tafeltent

De herfst is begonnen, de koude en donkere dagen komen er weer aan en dus zal er voorlopig wat vaker binnenshuis gespeeld worden. De herfst is ook de tijd waarin Oudste Zoon is geboren. Binnenkort wordt hij alweer 3 jaar.

Oudste Zoon is een heerlijk mannetje, dat vol fantasie zit. Vanmorgen nog bijvoorbeeld, toen we de (verlaten) straat opliepen. Opeens stond het mannetje stil en riep: 'Mama, ik zag een heks lopen!' Om over de keren dat hij op tijgerjacht ging in ons huis nog maar te zwijgen. Alle speelgoed waarvoor je je fantasie moet of kunt gebruiken, vindt bij Oudste Zoon gretig aftrek. Een wasteiltje uit zijn speelkeukentje is momenteel zijn 'hoed' en overal waar we lopen moeten we plotseling stoppen, omdat er volgens meneer een stoplicht op rood staat. Gelukkig springen ze meestal weer vrij snel op groen. Tenminste, ik vertrouw hierbij maar op Oudste Zoon, dat hij mij niet zomaar door een rood licht laat lopen. Ik heb de stoplichten immers nog nooit kunnen ontdekken ;)


Maar goed, voor zo'n fantasierijk mannetje is het aan de ene kant heel makkelijk om een leuk cadeau te vinden, hij maakt immers van alles wel wat bijzonders. Toch wilde ik hem iets anders geven, iets wat zijn fantasie nog meer zou prikkelen en het hem mogelijk zou maken om ook op de donkere en natte dagen binnenshuis zijn fantasie de vrije loop te laten gaan. Tijdens mijn zoektocht stuitte ik op de blog van Jill, die een geweldige tafeltent had gemaakt. Ik wist direct: dit is het! Dit ga ik voor Oudste Zoon maken!

Ik haalde vele kleuren en meters vilt en gooide dat vervolgens in een bak bij de rest van mijn naaispullen, omdat ik voorlopig helemaal geen tijd had om aan zo'n groot project te beginnen. De dagen werden weken, de weken werden maanden en toen kwam de 3e verjaardag van Oudste Zoon toch wel heel erg dicht bij... Oei, er moest dus flink gewerkt worden!

Ik vond de tafeltent van Jill echt geweldig en heb daar dan ook heel wat ideeën van gebruikt. Maar omdat ik toch mijn eigen fantasie ook wat wilde laten spreken, heb ik de 2 korte zijden naar eigen smaak ingevuld. Oudste Zoon houdt net zo veel van beesten als dat hij er bang van is ;) dus besloot ik een paar boerderijdieren toe te voegen. Net even een beetje anders dan de tafeltent die ik had gezien dus, maar wel met een eigen 'touch'. Alvast even een paar foto's hoor:

Een tafeltent maken is op zich niet zo moeilijk, zo lang je maar in je hoofd hebt wat je er precies op wil hebben, er de tijd voor neemt en logisch nadenkt. Stiekem gaat er heel veel tijd zitten in het maken van een tafeltent. Zo is het verstandig om eerst alles wat je wilt gaan maken uit te tekenen, over te trekken en dan uit te knippen. Alles even op de lap vilt die de zijkant moet gaan voorstellen neerleggen is ook geen slecht idee trouwens. Zo merk je snel of dingen wel de juiste verhoudingen hebben, of alles wel past en of je tafeltent niet te vol wordt. Als je zo snugger bent als ik kun je continue klosjes garen moeten verwisselen vanwege de vele kleuren die je gebruikt. Probeer dus te zorgen dat je dingen uit dezelfde kleur ongeveer tegelijkertijd op je tafeltent kunt naaien, zodat je niet continue van garen hoeft te wisselen. En soms moet je heel goed nadenken welke dingen als eerste op het vilt genaaid moeten worden en welke pas later. Als je dat niet doet, kun je het beste je tornmesje maar bij de hand houden ;)

Maar goed, veel tijd en heel veel vilt later is hier dan het resultaat.  

De eerste lange zijde van de boerderij. Door de brievenbus kunnen echte enveloppes worden geworpen. Of natuurlijk vilten brieven ;) (foto volgt nog)

Detail: het huisnummer vormt de geboortedatum van Oudste Zoon.

De bloemetjes in de vensterbank kunnen echt 'geplukt' worden.

De varkentjes zijn al lekker rond, die hoeven niet gevoerd te worden.

De moestuin staat vol met heerlijke zelf gekweekte groenten zoals pompoen, sla, worteltjes en maïs.

Even je hoofd draaien, maar de maïs kan ook 'geplukt' worden.

Net als de worteltjes, die hier al eens in de mond van Jongste Zoon dreigden te verdwijnen ;)

De slablaadjes kunnen losgehaald worden.

Het paardje (of is het meer een ezentje?!) in de wei. Overigens kunnen alle appels aan de appelboom worden geplukt. Ze zijn alleen niet zo lekker om op te eten. Een beetje stoffig ;)

En nu maar hopen dat Oudste Zoon er veel fantasie in kwijt kan en er veel speelplezier mee heeft!

N.B. Door de enorme drukte die mijn studie verloskunde met zich meebrengt, ben ik helaas genoodzaakt om voorlopig geen bestellingen voor tafeltenten meer aan te nemen. Zodra dit verandert, breng ik jullie natuurlijk op de hoogte! Groetjes, ItiseBitsie

Sleutelhangers

We kennen het moment allemaal wel. Je staat op het punt van vertrek naar die belangrijke afspraak, bent eigenlijk al aan de late kant en dan...kun je je sleutels niet vinden. Met klotsende oksels doorzoek je je tas. En nog eens....en nog eens.....maar je kunt ze niet vinden. Toch moeten ze echt in je tas zitten. Je weet het zeker! Dus kiep je je tas ondersteboven, opent alle ritsen en knoopjes nog een keer, om vervolgens tot de conclusie te komen dat je sleutels verstopt zaten in dat ene uithoekje van je tas. Onder een heleboel andere zooi, die nu dus over je tafel (of bank, of vloer etc.) verspreid ligt. In alle haast kwak je je al je spullen weer in dezelfde tas, om vervolgens eindelijk de deur achter je dicht te kunnen trekken.

Dit gebeurt mij vaak. Veel te vaak. Heel eerlijk?! Ik ben bijna elke dag wel op zoek naar mijn sleutels. Toegegeven, mijn tas is niet de meest opgeruimde die er bestaat (alhoewel dat al een stuk is verbeterd sinds ik een tasorganizer heb gemaakt), maar een bos sleutels zou er toch nog wel in te vinden moeten zijn.

Gelukkig had ik een tijdje geleden wat spullen besteld om zelf sleutelhangers te maken. Ik maakte eerst een proefmodelletje va een restje appeltjes-stof.
Hierna ging ik op zoek naar een mooi lapje stof, waarbij mijn oog viel op mijn stuk Girasol Amitola, dat was overgebleven van de doek die ik heb vermaakt tot Ringsling. Ik knipte een reepje stof af en maakte daar maar liefst 3 (!) sleutelhangers van. 2 eenvoudige, enkele sleutelhangers en 1 sleutelhanger met een soort lus die groot genoeg is om de sleutelbos aan je pols te hangen wanneer je je handen vol hebt en niet nog eens in je tas wil zoeken wanneer je eindelijk je sleutelbos hebt gevonden.

Tot slot maakte ik, onder luide aanmoediging van Oudste Zoon ook nog een sleutelhanger voor Manlief. In de kleuren van zijn favoriete voetbalclub.

En sinds we de sleutelhangers in gebruik hebben, houden we veel meer tijd over voor leuke dingen ;)

Shirts 'pimpen'

Het is af en toe alsof ik ze pokon te eten geef, die jongens van mij. Dat groeit en groeit maar, het is als onkruid gewoon! Voor de resterende weken van de 'zomer' (durf ik het aan dit snertweer zomer te noemen?) konden mijn mannen dus nog wel wat nieuwe shirts gebruiken. Maar goed, in de meeste winkels is het zomerspul al aardig uitverkocht en eerlijk is eerlijk; ik ben nogal kieskeurig en vind dat de winkels binnen mijn budget maar weinig echt leuke dingen verkopen voor peuter- en dreumesjongetjes.

Dus ging ik op zoek naar een alternatief. En dat vond ik in 'Flockfolie'. Ook wel bekend als strijkvelours. Erg makkelijk om te gebruiken en je kunt er hele leuke dingen mee maken. Voor Oudste Zoon kocht ik wat effen shirtjes en voor Jongste Zoon duikelde ik in het kader van recycling een paar nauwelijks gebruikte shirts op uit de doos met oude kleren van Oudste Zoon. Ik zocht wat leuke figuurtjes op internet, tekende wat ideetjes uit en overdroeg deze op de flockfolie. Even goed strijken et voila, de mannen kunnen er weer even tegenaan!

Een pick-up truck (of een Rolls Royce, het is maar net vanaf welke kant je kijkt ;) ) en een eekhoorn voor Oudste Zoon

Een schattig vosje en een appeltje voor Jongste Zoon:

Alle 4 de shirts samen:

Ring Sling

Zoals jullie weten was ik kort geleden in Duitsland voor de Grundkurs van de opleiding tot draag(doek)consulent. We hebben daar veel verschillende draag- en knooptechnieken geleerd, waaronder hoe te dragen met een Ring Sling. En potverdrie zeg, wat is dat eigenlijk makkelijk!

Ideaal dus voor kleine stukjes zoals even in de supermarkt voor een snelle boodschap, of gewoon om bij je te hebben wanneer je aan het wandelen bent en je peuter af en toe een stukje gedragen wil worden.Je zet je kind dan, hupsakee, in de Ring Sling en loopt gewoon weer verder.

Maar ja, ik had dus nog geen Ring Sling he?! En als kersvers draagconsulent dien ik toch tenminste 1 Ring Sling in mijn kast te hebben liggen ;-) Dus ging ik op zoek naar slingringen en een geschikte doek om te verslingen. Al maanden had ik een prachtige doek op het oog, de Girasol Amitola Azarfan, maar deze hadden ze steeds niet in de juiste maat voor mij.  Er was echter nog wel een korte versie van de doek verkrijgbaar en na enig twijfelen besloot ik deze te bestellen. Van het grootste deel zou ik dan een Ring Sling maken en van het overgebleven stuk doek zou ik een lijfje voor een ItsieBitsie Mei Tai kunnen maken en eventueel nog wat zakken voor een draagtas o.i.d.

Zo gezegd, zo gedaan. Maar toen de doek eenmaal binnen was kreeg ik de kriebels. Durfde ik het wel aan om de schaar te zetten in zo'n mooie doek? Wat nou als ik het totaal zou verknallen? Uiteindelijk heb ik al mijn moed bij elkaar geraapt en heb ik het juiste stuk doek voor de Ring Sling afgeknipt. Beide losse uiteinden heb ik hierna met een zigzagsteek gestikt tegen het rafelen.

Toen begon het echte werk. Ik tekende aan de zojuist afgeknipte zijde van de doek op 20cm en op 30cm een lijn die evenredig met de geknipte zijde liep. Vervolgens deelde ik de breedte van de doek in 6 gelijke stukken op. Hierbij rekende ik de omgezoomde doekkanten niet mee in de totale breedte. Van deze 6 banen maakte ik platte plooien, die elk ongeveer 0,5cm voor de volgende plooi eindigen. Ik speldde de 6 plooien vast en vervolgens naaide ik ze vast met een simpele rechte steek, op de 2 lijnen die ik eerder op de doek had getekend. Hierna haalde ik de plooien door de ringen en legde ik het gezigzagde doekeinde tegen de lijn die ik op 20cm had getekend. Daar zette ik de beide lagen door middel van een zigzagsteek aan elkaar. Vervolgens naaide ik aan beide kanten van deze zigzag nog een naad met een rechte steek, waardoor de verbinding er aan de voorkant van de doek zo | > | uit kwam te zien. Tot slot herschikte ik de plooien nog even, zodat deze mooi plat op de schouder zouden komen liggen. Et voila, mijn Ring Sling was klaar!

Ik heb de Ring Sling al even geprobeerd en hij draagt heerlijk!

Draagconsulent

De afgelopen dagen was ik te vinden in Königswinter in Duitsland, waar ik deelnam aan de Grundkurs tot draagconsulent bij de Trageschule Dresden. De cursus was erg leuk, maar vooral ook erg leerzaam en nuttig. We hebben veel verschillende knooptechnieken geoefend en geperfectioneerd, ergonomische dragers uitgeprobeerd en veel over de achtergronden en voordelen van het dragen van kinderen geleerd.

Ik heb nu echt het gevoel dat ik tijdens een draagconsult aan andere ouders/verzorgers de juiste knooptechnieken kan aanbieden en tips en tricks kan aanreiken om hun kindje (nog) beter en comfortabeler in een draagdoek of drager te kunnen dragen.

Inmiddels is mijn website voor de draagconsulten online. Mijn werkomgeving is Breda en omstreken.

Ps. als alles goed gaat, zal ik vanaf midden november ook workshops en groepsconsulten gaan aanbieden.

Stilte voor de storm

Ik heb al een tijdje geen blog-berichtje meer geplaatst. Maar daar heb ik goede redenen voor. Leuke redenen ook trouwens!

Eerst maar eens de drukte reden. Werk... Over een paar dagen begint de zomervakantie. En zoals elk jaar betekent het naderen van de zomervakantie voor mij als docent een berg nakijkwerk waar je U tegen zegt en veel en lang vergaderen. Natuurlijk worden er ieder jaar op het allerlaatste moment nog 'leuke' klusjes bedacht die ook nog 'even snel' afgemaakt/geregeld moeten worden voor de zomervakantie. Niets nieuws onder de horizon dus :)

Voor mij is het einde van dit schooljaar echter jaar niet alleen het begin van 7 weken genieten van ML, de streken van Jongste Zoon en alle nieuwe 'kunstjes' van Jongste Zoon. Nee, dit jaar is het ook het begin van heel veel nieuwe dingen. Ik heb namelijk de stoute schoenen aangetrokken en heb mijn baan opgezegd. Dag vaste contract, dag zekerheid, dag collega's waarmee ik al 6 jaar samenwerk. Maar ook dag zorgen en dag onzekerheid over mijn eigen capaciteiten. En hallo nieuwe uitdagingen!

De afgelopen weken heb ik mij bezig gehouden met een opleiding tot docent Shantala Babymassage. Dit waren enkele zeer leuke, gezellige, maar vooral ook leerzame dagen en ik ga vol goede moed en goede zin aan de slag met het opzetten van mijn eigen cursussen.

Van woensdag 13 t/m vrijdag 15 juli zal ik enkele dagen in Bonn te vinden zijn voor de opleiding tot draag(doek)consulent. In augustus volg ik de opleiding zwangerschapsmassage en hopelijk kan ik de zwangerschapsmassages dit jaar ook nog uitbreiden met de module 'Rebozo (zwangerschaps)massage'.

Maar de grootste stap die ik ga maken is toch wel dat ik in september ga beginnen met de opleiding verloskunde. Een droom die eindelijk werkelijkheid gaat worden!

De laatste weken ben ik dus lekker druk bezig met het regelen van allerlei zaken m.b.t. mijn nieuwe studie, het opzetten van mijn eigen bedrijfje voor de baby- en zwangerschapsmassages en de draagconsulten. Tel daarbij mijn werk en een aantal bestellingen voor ItsieBitsie op en tsja, dan heb je best een vol programma he :)

Gelukkig heb ik af en toe wel te maken met een deadline, waardoor de stapel werk die mij vanaf mijn tafel aan ligt te kijken nu toch eindelijk langzaamaan begint te slinken tot een stapeltje dat iets beter behapbaar is. Ook de gele post-its in mijn agenda beginnen langzaam ruimte te maken voor de normale agenda-pagina's die hieronder verborgen blijken te zijn. Voor degenen die mij niet persoonlijk kennen of mijn agenda nog nooit hebben gezien; ik ben nogal een post-it-klever. Een plekje in mijn agenda zonder post-it is niet te vinden. De post-it's zijn meestal ook tot op de laatste milimeter beschreven met mijn to-do-lijstjes. Zonder post-its zou ik geen leven hebben, zou ik nog veel chaotischer zijn dan ik nu al ben.(ja, dat kan dus echt, nog chaotischer)

Een van de deadlines die ik afgelopen week had, was een Mei Tai voor een vriendinnetje van mij. Zij koos een fris stofje met appeltjes en dit werd door mij gecombineerd met chocoladebruine banden en dito slaapkapje. De Mei Tai werd na het overhandigen direct uitgeprobeerd en goedgekeurd door zowel de baby als de peuter van mijn vriendin. Op de foto zie je de Mei Tai incl. peuter :) En zeg nou zelf; is het geen plaatje? Die prachtige oogjes die boven de rand van de Mei Tai uitpiepen zijn toch om in te verdrinken?

Inmiddels liggen er weer een aantal meters geknipt canvas en katoen klaar voor nieuwe Mei Tai's, dus binnenkort volgen er weer nieuwe Mei Tai's op mijn blog.

Maar eerst nog even verder met die berg werk die mij ligt aan te staren :)

1e verjaardag vanuit baby's perspectief

Op je eerste verjaardag sta je als jarige baby de hele dag in het middelpunt van de belangstelling. Het begint al bij het ontwaken. Bij het eerste kikje komen papa en mama en je grote broer of zus je kamertje binnen terwijl ze zachtjes, maar opgewekt 'lang zal hij leven' zingen. Je krijgt je mooiste kleertjes aan en beneden gaat de vrolijkheid nog even verder. Je kijkt je ogen uit wanneer je de mooie slingers en de ballonnen ziet hangen. 
Gedurende de dag komen er opa's en oma's, ooms en tantes, neefjes en nichtjes, vriendjes en vriendinnetjes, het is een drukke boel. Er wordt als je geluk hebt, een petstaartje voor je neus gezet, met een kaarsje erop dat je mag uitblazen (niet dat je al snapt dat dat de bedoeling is, maar het kaarsje en de taart zijn natuurlijk wel erg interessant). Er wordt weer voor je gezongen en dan worden er opeens van alle kanten cadeautjes tevoorschijn getoverd. Maar jij, als jarige dreumes, vindt vooral de vrolijk gekleurde papiertjes die om de cadeautjes heen zitten interessant. Die knisperen zo lekker als je ze van het cadeautje af scheurt. De rest van de dag speel je met je vriendjes en geniet je van alle aandacht die je krijgt.

Gelukkig gaan de gasten op een gegeven moment ook weer weg. En eigenlijk komt het ook wel goed uit ook, want je bent moe en je wil al die aandacht en al die drukte niet meer. Je mama ziet dat en pakt je op. Jullie gaan samen in een rustig hoekje op de schommelstoel zitten en daar drink je nog een laatste voeding. Met een gelukzalige glimlach leg je je koppie op mama's schouder. Mama knuffelt nog even met je en legt je dan zachtjes in je bedje. Je doet je oogjes dicht en vertrekt al snel naar dromenland, waar je de hoogtepunten van je eerste verjaardag nog eens stilletjes herbeleeft...

1e verjaardag vanuit mama's perspectief

Ik herinner het mij alsof het pas gisteren was dat het gebeurde. De inspanning, de pijn, het geweldige gevoel toen hij eenmaal was geboren. 'Ooh, wat is hij mooi!' 'Hij is er! Hij is er!' 'Wat ruikt hij lekker!' 'Wat is hij klein!'. Dat moment dat hij net was geboren en op mijn buik werd gelegd, naar mijn borst zocht en troost vond in mijn armen. Dat kleine glibberige lijfje tegen mij aan. Het deed alles om mij heen vergeten. Een geweldig gevoel was dat!

In de tijd die daarop volgde, groeide dit mannetje uit tot een heuse, mollige baby. Een vrolijk ventje dat gek is op zijn papa en mama en natuurlijk op zijn grote broer. Zodra hij een van ons in zijn blikveld krijgt, verschijnt er meteen een grote grijns op zijn koppie. Hij kan zo heerlijk kroelen, gul lachen en laat met zijn leuke stemmetje maar al te graag weten dat hij er ook is. Inmiddels heeft hij zijn eerste woordje gezegd: 'DA....T!' (Ja, het is er eentje met een willetje hoor ;-) ), gaat hij, na een bachelor in het buikschuiven behaald te hebben, nu studeren voor een master in het kruipen. Hij kan sinds kort zelfstandig gaan zitten en trekt zich zelfs al af en toe op tot stand aan de tafel.

Ondanks dat het zo'n heerlijk ventje is, was onze start samen niet altijd even makkelijk. Nu hij minder last heeft van de reflux en het met mijn bekkeninstabiliteit eindelijk weer een beetje de goede kant op gaat, komen we pas echt volledig aan 'het grote genieten' toe. Voor mij is hij nog steeds mijn kleine babietje. Een maand of 6, misschien 7 oud. De realisering dat Jongste Zoon alweer snel 1 jaar zou worden, kwam dan ook als een schok.

En dus begon ik dingen te bedenken die ik voor zijn verjaardag kon maken, om het allemaal wat 'echter' te laten worden. Om er mee bezig te zijn. Om mijn kop in het zand te kunnen steken en niet te veel na te hoeven denken over de dingen die ik eigenlijk met Jongste Zoon had willen doen in dat eerste jaar, maar die er door de omstandigheden gewoon niet van zijn gekomen.

Het resultaat was een t-shirt met een 1 er op geappliceerd, een slinger die nog minstens 3 jaar mee kan dankzij de met klitteband te bevestigen jaargetallen.  En tot slot een verjaardagskroon in de stijl van zijn (door mij ontworpen) geboortekaartje.

De dag zelf was erg mooi, leuk en gezellig. Natuurlijk heb ik als emotionele moederkloek wel een traantje gelaten, maar dat was van blijdschap en uit trots.

Later die avond twitterde ik over mijn gevoelens van die dag:

'Hij was zo geweldig vandaag in zijn stoel met zijn kroon......en ik was zo trots! Hij moest gewoon wel 1 jaar zijn, dat heerlijke ventje. En toch, toen hij zijn hoofdje nog even op mijn schouder legde voordat ik hem in zijn bedje legde..... #stiekemgewoonnogmijnbaby '

Oprolkeukentje

Mijn swapmaatje bij de LenteSWAP had op haar verlanglijstje een keukentje staan voor haar zoontje. 'Een keukentje?' dacht ik. 'Maar dat red ik toch nooit en uhmm....dat kan ik toch niet naaien?'. Ik had het idee eigenlijk al opgegeven toen ik tijdens mijn internetzoektocht naar een leuk ander cadeautje toevallig op het to-do lijstje van mijn swapmaatje stuitte. Daar stond nl. een 'oprolkeukentje' op. 'Goh, maar dat is wel leuk! En wat handig ook voor op vakantie etc.' Ik vond een foto van een oprolkeukentje op internet en ging aan de slag. Met onderstaand keukentje als resultaat. Hopelijk heeft het zoontje van mijn swapmaatje er veel plezier van! Ik ga er in ieder geval ook nog eentje maken voor mijn keukenliefhebbende Oudste Zoon.

Het oprolkeukentje, uitgerold:

Het oprolkeukentje, opgerold:

Het oprolkeukentje, in gebruik:

Tasorganizer

Ok, ik geef het toe....in mijn handtas zitten veel te veel spullen. Ik zoek mij dan ook vaak een ongeluk naar mijn sleutels, mijn portemonnee of mijn telefoon. 'Ik weet zeker dat die er in zit....ergens....maar waar?!'

En bij het uitruimen van mijn tassen vind ik standaard zaken die ik nooit gebruik of al tijden kwijt was. Daar heb ik niet echt een oplossing voor. Ja, minder troep in mijn tas meenemen zou misschien een idee zijn. Maar wat als ik die lippenbalsem nu toch opeens wel nodig heb? Of dat pakje zakdoekjes, die pen, die mascara, die mooie lipgloss........

Ook wissel ik graag van tas; voor mijn werk gebruik ik een boekentas, als ik op pad ga met de kinderen mijn draagtas of de luiertas, als ik op stap ga mijn handtasje. En elke keer moet ik eerst op zoek naar alle belangrijke zaken die toch echt onmisbaar zijn in mijn tas.

Daar moest een betere oplossing voor zijn. In de winkel vond ik een tassenorganizer. Van de prijs schrok ik me rot. 'Dat moet goedkoper kunnen', dacht ik. En dus pakte ik mijn naaimchine, scharrelde wat stevige stofjes bij elkaar en ik begon aan mijn eigen versie van een tasorganizer. Het resultaat is simpel, maar effectief en scheelt me zoektochten door mijn tassen.

Nu alleen nog op zoek naar een kleinere portemonnee ;-)

Poppendraagdoek/ Poppen Mei Tai

Oudste Zoon ziet mij natuurlijk vaak zijn broertje dragen. De ene keer op mijn buik, dan weer op mijn rug. Nu eens in een draagdoek, dan eens in de Manduca of in een van de ItsieBitsie Mei Tai's.

Blijkbaar heb ik hem aangestoken met het 'draagvirus', want meneer had het opeens bedacht dat hij ook zijn broertje wilde dragen. Dat lijkt mij dan weer net niet zo'n goed idee, aangezien Jongste Zoon maar net een kilo of 4 minder weegt dan Oudste Zoon ;-p Maar Oudste Zoon stond erop dat ik een drager voor hem zou maken, want 'ikke wille net als mama, ikke wille ook rugzak baby dragen'. Tsja, wat heb je daar nog tegen in te brengen he?!

En dus werden de bakken met stof weer tevoorschijn getoverd. Vond ik een restje canvas dat precies groot genoeg zou zijn en zocht Oudste Zoon een stofje uit dat naar zijn zin was. Het werd een stoer stofje met allerlei graafmachines en bulldozers er op. De naaimachine werd in gereedheid gebracht, Oudste Zoon vond andere bezigheden zodat ik aan de slag kon en na een kleine 2 uur was de poppen Mei Tai een feit.

Het eerste slachtoffer was Teigetje, die zich gewillig de rest van de avond op Oudste Zoons' rug liet dragen. Overigens zit Teigetje bij deze knooppoging niet helemaal goed in de Mei Tai, maar het is Oudste Zoon vergeven, want het is nog best lastig om goed te knopen, met zo'n zacht kontje. Voor een eerste keer is het dus helemaal niet slecht ;-)

p.s. Ook de poppen Mei Tai's zijn vanaf heden verkrijgbaar, waarbij u natuurlijk weer zelf kunt aangeven in welke kleurtjes en motiefjes u de poppendoek graag wilt hebben. Voor meer informatie: itsiebitsiedesign@gmail.com