Sleutelhangers

We kennen het moment allemaal wel. Je staat op het punt van vertrek naar die belangrijke afspraak, bent eigenlijk al aan de late kant en dan...kun je je sleutels niet vinden. Met klotsende oksels doorzoek je je tas. En nog eens....en nog eens.....maar je kunt ze niet vinden. Toch moeten ze echt in je tas zitten. Je weet het zeker! Dus kiep je je tas ondersteboven, opent alle ritsen en knoopjes nog een keer, om vervolgens tot de conclusie te komen dat je sleutels verstopt zaten in dat ene uithoekje van je tas. Onder een heleboel andere zooi, die nu dus over je tafel (of bank, of vloer etc.) verspreid ligt. In alle haast kwak je je al je spullen weer in dezelfde tas, om vervolgens eindelijk de deur achter je dicht te kunnen trekken.

Dit gebeurt mij vaak. Veel te vaak. Heel eerlijk?! Ik ben bijna elke dag wel op zoek naar mijn sleutels. Toegegeven, mijn tas is niet de meest opgeruimde die er bestaat (alhoewel dat al een stuk is verbeterd sinds ik een tasorganizer heb gemaakt), maar een bos sleutels zou er toch nog wel in te vinden moeten zijn.

Gelukkig had ik een tijdje geleden wat spullen besteld om zelf sleutelhangers te maken. Ik maakte eerst een proefmodelletje va een restje appeltjes-stof.
Hierna ging ik op zoek naar een mooi lapje stof, waarbij mijn oog viel op mijn stuk Girasol Amitola, dat was overgebleven van de doek die ik heb vermaakt tot Ringsling. Ik knipte een reepje stof af en maakte daar maar liefst 3 (!) sleutelhangers van. 2 eenvoudige, enkele sleutelhangers en 1 sleutelhanger met een soort lus die groot genoeg is om de sleutelbos aan je pols te hangen wanneer je je handen vol hebt en niet nog eens in je tas wil zoeken wanneer je eindelijk je sleutelbos hebt gevonden.

Tot slot maakte ik, onder luide aanmoediging van Oudste Zoon ook nog een sleutelhanger voor Manlief. In de kleuren van zijn favoriete voetbalclub.

En sinds we de sleutelhangers in gebruik hebben, houden we veel meer tijd over voor leuke dingen ;)

Shirts 'pimpen'

Het is af en toe alsof ik ze pokon te eten geef, die jongens van mij. Dat groeit en groeit maar, het is als onkruid gewoon! Voor de resterende weken van de 'zomer' (durf ik het aan dit snertweer zomer te noemen?) konden mijn mannen dus nog wel wat nieuwe shirts gebruiken. Maar goed, in de meeste winkels is het zomerspul al aardig uitverkocht en eerlijk is eerlijk; ik ben nogal kieskeurig en vind dat de winkels binnen mijn budget maar weinig echt leuke dingen verkopen voor peuter- en dreumesjongetjes.

Dus ging ik op zoek naar een alternatief. En dat vond ik in 'Flockfolie'. Ook wel bekend als strijkvelours. Erg makkelijk om te gebruiken en je kunt er hele leuke dingen mee maken. Voor Oudste Zoon kocht ik wat effen shirtjes en voor Jongste Zoon duikelde ik in het kader van recycling een paar nauwelijks gebruikte shirts op uit de doos met oude kleren van Oudste Zoon. Ik zocht wat leuke figuurtjes op internet, tekende wat ideetjes uit en overdroeg deze op de flockfolie. Even goed strijken et voila, de mannen kunnen er weer even tegenaan!

Een pick-up truck (of een Rolls Royce, het is maar net vanaf welke kant je kijkt ;) ) en een eekhoorn voor Oudste Zoon

Een schattig vosje en een appeltje voor Jongste Zoon:

Alle 4 de shirts samen:

Ring Sling

Zoals jullie weten was ik kort geleden in Duitsland voor de Grundkurs van de opleiding tot draag(doek)consulent. We hebben daar veel verschillende draag- en knooptechnieken geleerd, waaronder hoe te dragen met een Ring Sling. En potverdrie zeg, wat is dat eigenlijk makkelijk!

Ideaal dus voor kleine stukjes zoals even in de supermarkt voor een snelle boodschap, of gewoon om bij je te hebben wanneer je aan het wandelen bent en je peuter af en toe een stukje gedragen wil worden.Je zet je kind dan, hupsakee, in de Ring Sling en loopt gewoon weer verder.

Maar ja, ik had dus nog geen Ring Sling he?! En als kersvers draagconsulent dien ik toch tenminste 1 Ring Sling in mijn kast te hebben liggen ;-) Dus ging ik op zoek naar slingringen en een geschikte doek om te verslingen. Al maanden had ik een prachtige doek op het oog, de Girasol Amitola Azarfan, maar deze hadden ze steeds niet in de juiste maat voor mij.  Er was echter nog wel een korte versie van de doek verkrijgbaar en na enig twijfelen besloot ik deze te bestellen. Van het grootste deel zou ik dan een Ring Sling maken en van het overgebleven stuk doek zou ik een lijfje voor een ItsieBitsie Mei Tai kunnen maken en eventueel nog wat zakken voor een draagtas o.i.d.

Zo gezegd, zo gedaan. Maar toen de doek eenmaal binnen was kreeg ik de kriebels. Durfde ik het wel aan om de schaar te zetten in zo'n mooie doek? Wat nou als ik het totaal zou verknallen? Uiteindelijk heb ik al mijn moed bij elkaar geraapt en heb ik het juiste stuk doek voor de Ring Sling afgeknipt. Beide losse uiteinden heb ik hierna met een zigzagsteek gestikt tegen het rafelen.

Toen begon het echte werk. Ik tekende aan de zojuist afgeknipte zijde van de doek op 20cm en op 30cm een lijn die evenredig met de geknipte zijde liep. Vervolgens deelde ik de breedte van de doek in 6 gelijke stukken op. Hierbij rekende ik de omgezoomde doekkanten niet mee in de totale breedte. Van deze 6 banen maakte ik platte plooien, die elk ongeveer 0,5cm voor de volgende plooi eindigen. Ik speldde de 6 plooien vast en vervolgens naaide ik ze vast met een simpele rechte steek, op de 2 lijnen die ik eerder op de doek had getekend. Hierna haalde ik de plooien door de ringen en legde ik het gezigzagde doekeinde tegen de lijn die ik op 20cm had getekend. Daar zette ik de beide lagen door middel van een zigzagsteek aan elkaar. Vervolgens naaide ik aan beide kanten van deze zigzag nog een naad met een rechte steek, waardoor de verbinding er aan de voorkant van de doek zo | > | uit kwam te zien. Tot slot herschikte ik de plooien nog even, zodat deze mooi plat op de schouder zouden komen liggen. Et voila, mijn Ring Sling was klaar!

Ik heb de Ring Sling al even geprobeerd en hij draagt heerlijk!

Draagconsulent

De afgelopen dagen was ik te vinden in Königswinter in Duitsland, waar ik deelnam aan de Grundkurs tot draagconsulent bij de Trageschule Dresden. De cursus was erg leuk, maar vooral ook erg leerzaam en nuttig. We hebben veel verschillende knooptechnieken geoefend en geperfectioneerd, ergonomische dragers uitgeprobeerd en veel over de achtergronden en voordelen van het dragen van kinderen geleerd.

Ik heb nu echt het gevoel dat ik tijdens een draagconsult aan andere ouders/verzorgers de juiste knooptechnieken kan aanbieden en tips en tricks kan aanreiken om hun kindje (nog) beter en comfortabeler in een draagdoek of drager te kunnen dragen.

Inmiddels is mijn website voor de draagconsulten online. Mijn werkomgeving is Breda en omstreken.

Ps. als alles goed gaat, zal ik vanaf midden november ook workshops en groepsconsulten gaan aanbieden.

Stilte voor de storm

Ik heb al een tijdje geen blog-berichtje meer geplaatst. Maar daar heb ik goede redenen voor. Leuke redenen ook trouwens!

Eerst maar eens de drukte reden. Werk... Over een paar dagen begint de zomervakantie. En zoals elk jaar betekent het naderen van de zomervakantie voor mij als docent een berg nakijkwerk waar je U tegen zegt en veel en lang vergaderen. Natuurlijk worden er ieder jaar op het allerlaatste moment nog 'leuke' klusjes bedacht die ook nog 'even snel' afgemaakt/geregeld moeten worden voor de zomervakantie. Niets nieuws onder de horizon dus :)

Voor mij is het einde van dit schooljaar echter jaar niet alleen het begin van 7 weken genieten van ML, de streken van Jongste Zoon en alle nieuwe 'kunstjes' van Jongste Zoon. Nee, dit jaar is het ook het begin van heel veel nieuwe dingen. Ik heb namelijk de stoute schoenen aangetrokken en heb mijn baan opgezegd. Dag vaste contract, dag zekerheid, dag collega's waarmee ik al 6 jaar samenwerk. Maar ook dag zorgen en dag onzekerheid over mijn eigen capaciteiten. En hallo nieuwe uitdagingen!

De afgelopen weken heb ik mij bezig gehouden met een opleiding tot docent Shantala Babymassage. Dit waren enkele zeer leuke, gezellige, maar vooral ook leerzame dagen en ik ga vol goede moed en goede zin aan de slag met het opzetten van mijn eigen cursussen.

Van woensdag 13 t/m vrijdag 15 juli zal ik enkele dagen in Bonn te vinden zijn voor de opleiding tot draag(doek)consulent. In augustus volg ik de opleiding zwangerschapsmassage en hopelijk kan ik de zwangerschapsmassages dit jaar ook nog uitbreiden met de module 'Rebozo (zwangerschaps)massage'.

Maar de grootste stap die ik ga maken is toch wel dat ik in september ga beginnen met de opleiding verloskunde. Een droom die eindelijk werkelijkheid gaat worden!

De laatste weken ben ik dus lekker druk bezig met het regelen van allerlei zaken m.b.t. mijn nieuwe studie, het opzetten van mijn eigen bedrijfje voor de baby- en zwangerschapsmassages en de draagconsulten. Tel daarbij mijn werk en een aantal bestellingen voor ItsieBitsie op en tsja, dan heb je best een vol programma he :)

Gelukkig heb ik af en toe wel te maken met een deadline, waardoor de stapel werk die mij vanaf mijn tafel aan ligt te kijken nu toch eindelijk langzaamaan begint te slinken tot een stapeltje dat iets beter behapbaar is. Ook de gele post-its in mijn agenda beginnen langzaam ruimte te maken voor de normale agenda-pagina's die hieronder verborgen blijken te zijn. Voor degenen die mij niet persoonlijk kennen of mijn agenda nog nooit hebben gezien; ik ben nogal een post-it-klever. Een plekje in mijn agenda zonder post-it is niet te vinden. De post-it's zijn meestal ook tot op de laatste milimeter beschreven met mijn to-do-lijstjes. Zonder post-its zou ik geen leven hebben, zou ik nog veel chaotischer zijn dan ik nu al ben.(ja, dat kan dus echt, nog chaotischer)

Een van de deadlines die ik afgelopen week had, was een Mei Tai voor een vriendinnetje van mij. Zij koos een fris stofje met appeltjes en dit werd door mij gecombineerd met chocoladebruine banden en dito slaapkapje. De Mei Tai werd na het overhandigen direct uitgeprobeerd en goedgekeurd door zowel de baby als de peuter van mijn vriendin. Op de foto zie je de Mei Tai incl. peuter :) En zeg nou zelf; is het geen plaatje? Die prachtige oogjes die boven de rand van de Mei Tai uitpiepen zijn toch om in te verdrinken?

Inmiddels liggen er weer een aantal meters geknipt canvas en katoen klaar voor nieuwe Mei Tai's, dus binnenkort volgen er weer nieuwe Mei Tai's op mijn blog.

Maar eerst nog even verder met die berg werk die mij ligt aan te staren :)

1e verjaardag vanuit baby's perspectief

Op je eerste verjaardag sta je als jarige baby de hele dag in het middelpunt van de belangstelling. Het begint al bij het ontwaken. Bij het eerste kikje komen papa en mama en je grote broer of zus je kamertje binnen terwijl ze zachtjes, maar opgewekt 'lang zal hij leven' zingen. Je krijgt je mooiste kleertjes aan en beneden gaat de vrolijkheid nog even verder. Je kijkt je ogen uit wanneer je de mooie slingers en de ballonnen ziet hangen. 
Gedurende de dag komen er opa's en oma's, ooms en tantes, neefjes en nichtjes, vriendjes en vriendinnetjes, het is een drukke boel. Er wordt als je geluk hebt, een petstaartje voor je neus gezet, met een kaarsje erop dat je mag uitblazen (niet dat je al snapt dat dat de bedoeling is, maar het kaarsje en de taart zijn natuurlijk wel erg interessant). Er wordt weer voor je gezongen en dan worden er opeens van alle kanten cadeautjes tevoorschijn getoverd. Maar jij, als jarige dreumes, vindt vooral de vrolijk gekleurde papiertjes die om de cadeautjes heen zitten interessant. Die knisperen zo lekker als je ze van het cadeautje af scheurt. De rest van de dag speel je met je vriendjes en geniet je van alle aandacht die je krijgt.

Gelukkig gaan de gasten op een gegeven moment ook weer weg. En eigenlijk komt het ook wel goed uit ook, want je bent moe en je wil al die aandacht en al die drukte niet meer. Je mama ziet dat en pakt je op. Jullie gaan samen in een rustig hoekje op de schommelstoel zitten en daar drink je nog een laatste voeding. Met een gelukzalige glimlach leg je je koppie op mama's schouder. Mama knuffelt nog even met je en legt je dan zachtjes in je bedje. Je doet je oogjes dicht en vertrekt al snel naar dromenland, waar je de hoogtepunten van je eerste verjaardag nog eens stilletjes herbeleeft...

1e verjaardag vanuit mama's perspectief

Ik herinner het mij alsof het pas gisteren was dat het gebeurde. De inspanning, de pijn, het geweldige gevoel toen hij eenmaal was geboren. 'Ooh, wat is hij mooi!' 'Hij is er! Hij is er!' 'Wat ruikt hij lekker!' 'Wat is hij klein!'. Dat moment dat hij net was geboren en op mijn buik werd gelegd, naar mijn borst zocht en troost vond in mijn armen. Dat kleine glibberige lijfje tegen mij aan. Het deed alles om mij heen vergeten. Een geweldig gevoel was dat!

In de tijd die daarop volgde, groeide dit mannetje uit tot een heuse, mollige baby. Een vrolijk ventje dat gek is op zijn papa en mama en natuurlijk op zijn grote broer. Zodra hij een van ons in zijn blikveld krijgt, verschijnt er meteen een grote grijns op zijn koppie. Hij kan zo heerlijk kroelen, gul lachen en laat met zijn leuke stemmetje maar al te graag weten dat hij er ook is. Inmiddels heeft hij zijn eerste woordje gezegd: 'DA....T!' (Ja, het is er eentje met een willetje hoor ;-) ), gaat hij, na een bachelor in het buikschuiven behaald te hebben, nu studeren voor een master in het kruipen. Hij kan sinds kort zelfstandig gaan zitten en trekt zich zelfs al af en toe op tot stand aan de tafel.

Ondanks dat het zo'n heerlijk ventje is, was onze start samen niet altijd even makkelijk. Nu hij minder last heeft van de reflux en het met mijn bekkeninstabiliteit eindelijk weer een beetje de goede kant op gaat, komen we pas echt volledig aan 'het grote genieten' toe. Voor mij is hij nog steeds mijn kleine babietje. Een maand of 6, misschien 7 oud. De realisering dat Jongste Zoon alweer snel 1 jaar zou worden, kwam dan ook als een schok.

En dus begon ik dingen te bedenken die ik voor zijn verjaardag kon maken, om het allemaal wat 'echter' te laten worden. Om er mee bezig te zijn. Om mijn kop in het zand te kunnen steken en niet te veel na te hoeven denken over de dingen die ik eigenlijk met Jongste Zoon had willen doen in dat eerste jaar, maar die er door de omstandigheden gewoon niet van zijn gekomen.

Het resultaat was een t-shirt met een 1 er op geappliceerd, een slinger die nog minstens 3 jaar mee kan dankzij de met klitteband te bevestigen jaargetallen.  En tot slot een verjaardagskroon in de stijl van zijn (door mij ontworpen) geboortekaartje.

De dag zelf was erg mooi, leuk en gezellig. Natuurlijk heb ik als emotionele moederkloek wel een traantje gelaten, maar dat was van blijdschap en uit trots.

Later die avond twitterde ik over mijn gevoelens van die dag:

'Hij was zo geweldig vandaag in zijn stoel met zijn kroon......en ik was zo trots! Hij moest gewoon wel 1 jaar zijn, dat heerlijke ventje. En toch, toen hij zijn hoofdje nog even op mijn schouder legde voordat ik hem in zijn bedje legde..... #stiekemgewoonnogmijnbaby '

Oprolkeukentje

Mijn swapmaatje bij de LenteSWAP had op haar verlanglijstje een keukentje staan voor haar zoontje. 'Een keukentje?' dacht ik. 'Maar dat red ik toch nooit en uhmm....dat kan ik toch niet naaien?'. Ik had het idee eigenlijk al opgegeven toen ik tijdens mijn internetzoektocht naar een leuk ander cadeautje toevallig op het to-do lijstje van mijn swapmaatje stuitte. Daar stond nl. een 'oprolkeukentje' op. 'Goh, maar dat is wel leuk! En wat handig ook voor op vakantie etc.' Ik vond een foto van een oprolkeukentje op internet en ging aan de slag. Met onderstaand keukentje als resultaat. Hopelijk heeft het zoontje van mijn swapmaatje er veel plezier van! Ik ga er in ieder geval ook nog eentje maken voor mijn keukenliefhebbende Oudste Zoon.

Het oprolkeukentje, uitgerold:

Het oprolkeukentje, opgerold:

Het oprolkeukentje, in gebruik:

Tasorganizer

Ok, ik geef het toe....in mijn handtas zitten veel te veel spullen. Ik zoek mij dan ook vaak een ongeluk naar mijn sleutels, mijn portemonnee of mijn telefoon. 'Ik weet zeker dat die er in zit....ergens....maar waar?!'

En bij het uitruimen van mijn tassen vind ik standaard zaken die ik nooit gebruik of al tijden kwijt was. Daar heb ik niet echt een oplossing voor. Ja, minder troep in mijn tas meenemen zou misschien een idee zijn. Maar wat als ik die lippenbalsem nu toch opeens wel nodig heb? Of dat pakje zakdoekjes, die pen, die mascara, die mooie lipgloss........

Ook wissel ik graag van tas; voor mijn werk gebruik ik een boekentas, als ik op pad ga met de kinderen mijn draagtas of de luiertas, als ik op stap ga mijn handtasje. En elke keer moet ik eerst op zoek naar alle belangrijke zaken die toch echt onmisbaar zijn in mijn tas.

Daar moest een betere oplossing voor zijn. In de winkel vond ik een tassenorganizer. Van de prijs schrok ik me rot. 'Dat moet goedkoper kunnen', dacht ik. En dus pakte ik mijn naaimchine, scharrelde wat stevige stofjes bij elkaar en ik begon aan mijn eigen versie van een tasorganizer. Het resultaat is simpel, maar effectief en scheelt me zoektochten door mijn tassen.

Nu alleen nog op zoek naar een kleinere portemonnee ;-)

Poppendraagdoek/ Poppen Mei Tai

Oudste Zoon ziet mij natuurlijk vaak zijn broertje dragen. De ene keer op mijn buik, dan weer op mijn rug. Nu eens in een draagdoek, dan eens in de Manduca of in een van de ItsieBitsie Mei Tai's.

Blijkbaar heb ik hem aangestoken met het 'draagvirus', want meneer had het opeens bedacht dat hij ook zijn broertje wilde dragen. Dat lijkt mij dan weer net niet zo'n goed idee, aangezien Jongste Zoon maar net een kilo of 4 minder weegt dan Oudste Zoon ;-p Maar Oudste Zoon stond erop dat ik een drager voor hem zou maken, want 'ikke wille net als mama, ikke wille ook rugzak baby dragen'. Tsja, wat heb je daar nog tegen in te brengen he?!

En dus werden de bakken met stof weer tevoorschijn getoverd. Vond ik een restje canvas dat precies groot genoeg zou zijn en zocht Oudste Zoon een stofje uit dat naar zijn zin was. Het werd een stoer stofje met allerlei graafmachines en bulldozers er op. De naaimachine werd in gereedheid gebracht, Oudste Zoon vond andere bezigheden zodat ik aan de slag kon en na een kleine 2 uur was de poppen Mei Tai een feit.

Het eerste slachtoffer was Teigetje, die zich gewillig de rest van de avond op Oudste Zoons' rug liet dragen. Overigens zit Teigetje bij deze knooppoging niet helemaal goed in de Mei Tai, maar het is Oudste Zoon vergeven, want het is nog best lastig om goed te knopen, met zo'n zacht kontje. Voor een eerste keer is het dus helemaal niet slecht ;-)

p.s. Ook de poppen Mei Tai's zijn vanaf heden verkrijgbaar, waarbij u natuurlijk weer zelf kunt aangeven in welke kleurtjes en motiefjes u de poppendoek graag wilt hebben. Voor meer informatie: itsiebitsiedesign@gmail.com

Nieuwe versie Mei Tai's (babydrager)

Na lang rondlopen met Jongste Zoon op mijn rug of op mijn buik in de ItsieBitsie Mei Tai kwam ik tot de conclusie dat, ondanks dat de oude versie van de ItsieBitsie Mei Tai prima draagt, er toch altijd nog wat verbeterd kan worden. Ik ging nadenken over wat ik zou kunnen verbeteren.

De allereerste versie van de ItsieBitsie Mei Tai had een ongevulde tailleband, ongevulde schouderbanden en een klokhuisvormig lijfje. Een prima Mei Tai, met dankzij de breed uitwaaierende schouderbanden een groot draagcomfort, maar gemaakt van een (bij nader inzien) toch niet zo heel soepele stof en een wat te lang lijfje.

De tweede versie van de ItsieBitsie Mei Tai was gemaakt van heerlijk zacht en soepel (maar tevens erg draagkrachtig) canvas, had een gevulde tailleband, een wat rechthoekiger lijfje en nog steeds ongevulde schouderbanden (wraparound noemt men dit). In deze Mei Tai kon ik Jongste Zoon uren op mijn buik dragen. Toen ik hem echter naar mijn rug verplaatste, miste ik bij dagtripjes toch het extra comfort van gevulde schouderbanden. Ook bleek de Mei Tai net wat aan de smalle kant rondom het nekje, waardoor bij strak knopen na 2 uur een lichtrode striem te zien was in het nekje van Jongste Zoon. Tijd voor verbetering dus!

Dit leidde tot Mei Tai versie 3. Nog steeds gemaakt van canvas en met een gevulde tailleband, maar met een ietsje anders gevormd lijfje. En met de keuze tussen gevulde schouderbanden, of de combinatie van gevulde schouderbanden die uitlopen in wraparound schouderbanden. Ik maakte een testversie en deze draagt heerlijk!

Bij het ontbreken van een alter-ego dat foto's kon maken, heb ik vanmiddag enkele foto's genomen voor de spiegel. Hierop zie je helaas niet heel goed hoe de Mei Tai er uit ziet, maar het geeft wel alvast een idee. Ik zal zorgen dat er snel een aantal betere foto's op mijn blog komen te staan.

Uiteraard maak ik de ItsieBitsie Mei Tai's op aanvraag; dat houdt in dat je zelf kunt aangeven of je voor de gevulde of ongevulde tailleband kiest, of je de schouderbanden ongevuld, gevuld of wraparound wilt, uit welke kleuren cq stofjes je de Mei Tai wilt laten maken en of je bijvoorbeeld een applicatie op het slaapkapje wilt hebben. Mocht je interesse hebben, mail mij dan even op: itsiebitsiedesign@gmail.com

Nieuwe potloodrollen

Momenteel zijn de volgende potloodrollen nog beschikbaar:

Meer informatie: itsiebitsiedesign@gmail.com

Nieuwe speenkoordjes

Op 30 april stond ik voor het eerst op de Vrijmarkt bij ons in de buurt. Naast de gebruikelijke overbodig geworden 'rommel' die een zoektocht door ons huis ons had opgeleverd, lagen er in mijn kraampje ook enkele zaken die ik voor ItsieBitsie had gemaakt. Aan het einde van de dag hadden we een leuke opbrengst van zowel de meegebrachte 'rommel' als van het ItsieBitsie gedeelte.

Voor de vrijmarkt had ik o.a. een rits nieuwe speenkoorden gemaakt. Elke speenkoordje heeft een bretelclip om hem mee aan de kleertjes van je kindje te bevestigen, een koordje om de speen aan te bevestigen, een bijtringetje, een houten balletje en een labeltje om op te sabbelen. De volgende speenkoorden zijn momenteel nog te koop:

Voor een duidelijkere foto van een van de speenkoorden of voor meer informatie, mail even naar: itsiebitsiedesign@gmail.com

Minilamington-cakejes

Dat ik van lekkere dingen houd, is voor degenen die mij kennen inmiddels wel bekend. Ik bak dan ook graag en vaak. Vooral cupcakes zijn momenteel favoriet. Dat dat dan weer niet erg goed is voor mijn lijn, is wel een beetje jammer. Maar ook daar hebben we een oplossing voor; de cakejes die 'overblijven' neemt Manlief mee naar zijn werk. Zij collega's smullen dan van de heerlijke cupcakes en mijn lijn blijft binnen de perken.

Van een vriendin kreeg ik de tip om het boekje Cupcakes Parade aan te schaffen. En wauw, wat staan daar leuke en vooral lekkere cupcake recepten is zeg! En wonder boven wonder komen de aangegeven baktijden en temperaturen eens overeen met de instellingen van mijn oven.

Dit keer koos ik voor de minilamington-cakejes. Dit zijn kleine cupcakes, gedoopt in gesmolten chocolade en door gedroogd kokos gewenteld. Het recept dat nu volgt is officieel voor 40 minilamingtons, maar ik haalde er ruim 50 uit.

Ingrediënten:

Beslag:
300 gram bloem
2 theelepels bakpoeder
1 theelepel zout
125 gram zachte, ongezouten (room)boter, op kamertemperatuur
150 gram fijne kristalsuiker
2 eieren
1 theelepel vanille-essence
125 ml melk

Garnering/glazuur:
150 gram gedroogd, geraspt kokos
5 of 6 eetlepels kokend heet water
1 eetlepel zachte, ongezouten (room)boter
35 gram cacao
300 gram poedersuiker

Bereiding:

1. Verwarm de oven voor op 180 graden Celcius.
2. Vermeng de bloem, het zout en het bakpoeder en zet dit opzij
3. Klop de boter en de suiker in een grote/diepe kom met een mixer in ongeveer 5 minuten licht en luchtig
4. Klop hier een voor een de eieren door
5. Voeg de vanille-essence toe
6. Voeg afwisselend de melk en het bloemmengsel toe (ik deed steeds 2 eetlepels bloemmengsel en dan een 
    scheutje melk) en mix tot het een glad beslag is
7. Vul de mini cupcakes vorm met ongeveer 1,5 volle theelepel beslag (gebruik een muffinbakvorm met
     uitsparingen van ongeveer 3-5 cm in doorsnee. Wanneer je een siliconen bakvorm gebruikt, hoef je deze
    niet in te vetten. Gebruik je een metalen bakvorm, vet deze dan in met zonnebloemolie en bestuif deze met
    bloem. Gebruik geen papieren vormpjes in de bakplaten)
8. Bak de cupcakes in ca. 15 minuten goudbruin. (ik heb de siliconen vorm een drietal minuten langer in de
    oven laten staan. De cupcakes in de metalen bakvorm waren na 15 minuten echt klaar)

Garnering/glazuur
9.    Doe de kokos in een grote kom of strooi het uit op een stuk bakapier
10.  Neem een grote, diepe kom en doe hier de boter in
11.  Kook het water en giet 3 eetlepels kokend water over de boter heen
12.  Meng de cacao met de boter en het water
13.  Voeg al kloppend met een garde geleidelijk de poedersuiker toe. Steeds wanneer het mengsel lastig te
       kloppen wordt, voeg je een eetlepel kokend water toe. Let er hierbij op dat je in totaal niet meer dan 6
       eetlepels water toevoegt (dit is incl. de 3 bij punt 11 toegevoegde eetlepels water)

14.  Het glazuur moet glad zijn en glanzen en natuurlijk dun genoeg zijn om de cakejes te bedekken
15.  Pak de cakejes vast met 2 vorken of een tang en doop ze in de chocolade

16. Wentel ze nu door de kokos (of strooi er kokos overheen)

17. Laat de minilamingtons afkoelen (en het glazuur uitharden) op een rooster

En nu: smullen maar!

P.s. Je kunt de minilamingtons heel goed invriezen!

Autotasje voor onderweg

De auto...met kleine kinderen mijd ik natuurlijk het liefst (lange) autoritten.  Met de gedachte aan de autoritten uit mijn jeugd komen aardig wat herinneringen omhoog komen borrelen. De autoritjes met ons gezin waren niet altijd even gezellig. Mama had af en toe vrij veel moeite om de ruzies tussen ons drietjes in bedwang te houden zonder van de weg te raken. Het is dan ook zelfs wel eens gebeurd dat mijn moeder ons ergens op een landweggetje uit de auto heeft gezet met de mededeling dat zij zonder ons verder zou rijden wanneer wij neit zouden ophouden met ruzie maken. Autovakanties naar Frankrijk en Italië roepen bij mij herinneringen op aan tijdschriften die onderweg 15 keer werden gelezen, gameboys die uit frustratie door de auto werden gegooid en uiteindelijk grote verveling, met weer de daar bij behorende ruzies :-)

Maar soms kom je gewoon niet onder zo'n lange(re) autorit uit. Wij dus ook niet. Onze familie woont niet om de hoek, maar op 2 uur rijden en we maken ook graag uitstapjes binnen Nederland en naar onze zuiderburen met dat grapige accent. Met de zomervakantie in het vizier, werden er plannen gemaakt om een paar weken van 'la dolce vita' te proeven en het Lago Maggiore en Toscane liggen natuurlijk niet om de hoek.

Ondanks mijn herinneringen aan de eerder genoemde autoritten zie ik niet op tegen een lange autorit met de kinderen met welke eindbestemming dan ook. Voorwaarde is alleen wel dat we voldoende vertier mee brengen voor onderweg. Maar zo'n vakantie kost natuurlijk al genoeg geld en de koffers en andere zaken die je wanneer je kinderen hebt mee neemt op je reis nemen al voldoende ruimte in in de auto. Nieuwe dingen kopen hoort dus niet bij het plan. En dus ging ik op zoek naar leuke ideeën voor goedkope en liefst ruimtebesparende items die onze jongens tijdens de lange autorit naar Italië lekker bezig houden.

Op deze site vond ik het autotasje. In de vakjes stop je 6 autootjes, waarmee de kinderen dan urenlang over de op de andere helft van het tasje aangebrachte weg kunnen crossen. De foto heb ik als voorbeeld gebruikt, maar ik heb mijn eigen afmetingen, stofjes etc. gebruikt, met onderstaand autotasje als resultaat.

Oudste Zoon probeerde het meteen uit en heeft er de grootste lol mee. Het andere autotasje heb ik gemaakt voor een meisje dat bij een SWAP niets heeft ontvangen. Zij vindt dit binnenkort in de brievenbus en hopelijk heeft haar zoon er ook heel veel plezier van!

Draagtas op bestelling

Een jonge vrouw, laten we haar hier 'Salami' noemen, zoals ik haar ook ken, was op zoek naar een tas die ze makkelijk kon gebruiken wanneer zij haar dochter in de draagdoek draagt. Zo'n tas ken ik wel en heb ik al eens eerder gemaakt, dus bood ik aan dat ik dan de tas voor haar zou maken.

Er werd over en weer gemaild over de wensen van Salami en ik ging op zoek naar de juiste stoffen. Maar ja, vind maar eens zwart canvas wanneer je het echt nodig hebt. Overal in de wijde omtrek bleek dit uitverkocht te zijn en ook bij nieuw geleverde bestellingen werd het niet meegezonden. Salami grapte al dat de zwarte verf zeker op was, maar gaf aan ook heel tevreden te zijn met grijze canvas. En gelukkig was dat een stuk makkelijker te vinden. Voor de binnenkant werd een vrolijk streepjesmotief gekozen en toen kon ik aan de slag. Er werden wat zakken gemaakt, een rits ingezet, een gesp aangezet en toen er iets niet helemaal naar mijn zin was, werd dit nog aangepast. Na de laatste afwerking en inspectie werd de tas nog even onderworpen aan een korte strijkbeurt, op de foto gezet, ingepakt en verstuurd.

Inmiddels heeft Salami haar ItsieBitsiedraagtas ontvangen, uitgepakt en geaaid. Hopelijk gaat zij nog veel plezier hebben van haar tas, hij is in ieder geval met liefde gemaakt!

 

De tas is overigens geïnspireerd op de ONBAG, maar is door mij aangepast naar de dingen die ik als ItsieBitsie prettig/handig/fijn/onmisbaar vind een een luier/draagtas.

Jurkje voor mama

Na alle geknutsel voor mijn kinderen en die van anderen, was het eens tijd voor een projectje voor mijzelf. Ik had al een tijdje een patroontje in mijn kast liggen om een jurkje te maken. Aan de juiste stof ontbrak het echter nog steeds.

Totdat ik de afgelopen dagen op zoek ging naar de juiste stof voor de draagtas die ik voor iemand zou maken. Naast de juiste stof lagen de tricotjes en warempel, er was er zojuist eentje binnengekomen met een vrolijke lenteprint. Ik nam gelijk 2,5 meter mee (onder het mom van beter teveel dan te weinig) en ging aan de slag.

Al snel kwam ik er achter dat tricot en ik nooit elkaars beste vrienden zouden worden. Wilde ik het patroon aftekenen, rekte het tricot vrolijk van mij weg, wilde ik het patroontje uitknippen, krulde het tricot alle kanten behalve de juiste in. Uiteindelijk kwamen wij gezamenlijk tot een compromis en kon ik achter mijn naaimachine kruipen. En aanschouwt u allen: het resultaat!

Ok, het is wat aan de grote kant en op de foto zie je de schoonheidsfoutjes (gelukkig) niet, maar het jurkje is draagbaar en ik ben best een beetje trots dat ik het zelf heb gemaakt.

To SWAP

'To swap' is volgens het woordenboek: '(exchange); ruilen, wisselen, verwisselen, omwisselen, omruilen'.
Bij een SWAP ruil je dus, in dit geval, zelfgemaakte dingen zoals kunst en knutsels.

Aan deze SWAP deed een groepje elkaar (grotendeels) onbekenden mee. Via een internetforum werden e-mail adressen uitgewisseld, via lootjestrekken.nl werden de  verlanglijstjes opgesteld en de lootjes getrokken. Er was een budget van max. EUR10,- p.p. en alles moest uiterlijk in de week van 14 maart verstuurd worden zodat iedereen haar cadeautje op 20 maart kon openen.

Ik heb zelf een aantal kleine dingetjes gemaakt vor mijn SWAP-maatje. Het resultaat:

*bloemenbroches om de effen shirts op te fleuren*

*een krijtjes-opbergzakje voor DL*

* een olifantenshirt voor ZL*

Verder zaten er nog 2 maandverbandzakjes in het pakketje, een kaartje voor mijn SWAPmaatje en een kaartje (met apen, de lievelingsdieren van ZL). Hopelijk waren mijn SWAPmaatje en haar kinderen blij met de cadeautjes!

Tissuedoosjezakje

Op de site van Mme ZsaZsa vond ik dit patroon. Veel leuker om op het dressoir of je bureau te zetten dan zo'n kartonnen doos, vond ik. Helaas zag ik al snel dat dit patroontje niet zou voldoen voor de doosjes met tissues die wij meestal hebben. Er moest dus een ander patroontje komen. Zo gezed, zo gedaan! Er kwam een patroontje, speciaal voor de rechthoekige tissuedoosjes die wij gebruiken, incl. drukknoopjes omdat een doosje nu eenmaal niet zo makkelijk door eht smalle gleufje voor de zakdoekjes past.

Et voila, het resultaat!

Veel gezelliger, toch?!